عدالت استوارترین ، بنیادی ترین ، محوری ترین و شامل ترین  مسأله سیاست و حکومت علوی است . نام مقدس علی ( ع) آن چنان با عدالت در آمیخته است که علی ؛ عدالت را تداعی می کند و عدالت ، علی را . عدالت آمیزه ی هماره ی زندگی علی (ع ) بود و او در راه اجرای عدالت و گسترش قسط شهد شهادت نوشید. آن حضرت عدل را « مایۀ حیات » ، « معیار زندگی » ، « موجب آبادانی کشور» ، « اصلاح امور شهروندان» ، « نزول برکت » ، «گسترش رحمت» ، « لازمۀحاکمیت» ، «حفظ نظام» ، « ثبات دولت» و «پیروزی و غلبه بر دشمن» می داند. به همین مناسبت ایشان عدل را حتی از  جود وبخشش  نیز بهتر می داند .

استاد شهید مطهری دو دلیل در کلام امیرالمؤمنین را چنین بیان کرده است:

 عدل جریان ها را در مجرای طبیعی خود قرار می دهد، اما جود جریان ها را از مجرای طبیعی خود خارج می سازد.

عدالت قانونی است عام و کلی و شامل  مه همۀ اجتماع را در بر می گیرد و بزرگ راهی است که همه باید از آن بروند ، اما جود وبخشش بک حالت استثنایی است و غیر کلی است .

منابع : سیری در نهج البلاغه ، نویسنده : استاد شهید مرتضی مطهری، مجموعه آثار ، ج ۱۶، ص۴۳۷-۴۳۶

|+| نوشته شده توسط ه - تیمورزاده در جمعه دهم اسفند 1386 | موضوع: عوامل موثر در پیشرفت